Aandacht en facebook en het reptielenbrein.

Wat hebben aandacht en facebook en het reptielenbrein met elkaar te maken? Facebook maakt ons reptielenbrein hyperactief en verzwakt onze aandacht. Ik hoorde dit op een tvuitzending van DWDD.  Lees hieronder de getuigenis van een jong meisje van 18 jaar.

“Sinds mijn tiende heb ik een eigen pagina op Facebook”, vertelt ze.”Ik keek altijd, iedere dag, ’s ochtends, ’s middags en ’s avonds. Mijn leraar stelde voor, om met de hele klas een hele week niet op social media te kijken en een week lang niet de Iphone te gebruiken. Hij zei dat door facebook we niet voldoende aandacht hadden voor onszelf en elkaar. We hebben er allemaal aan meegedaan, ik dus ook. Ik was eerst bang dat ik er niet meer bij zou horen, bij mijn vrienden en vriendinnen.  Want als je niet meer kijkt, kan je niet meer berichten liken, en je kan ook niet meer geliket worden. Ik was bang dat ze me daarom misschien niet meer aardig zouden vinden. Maar dat was helemaal niet waar. Ik kon gewoon met iedereen praten en goed luisteren.Ik had ook meer aandacht. Misschien vinden ze me zelfs nu wel aardiger, omdat ik beter luister. Aandacht en Facebook gaan niet zo goed samen. Je aandacht is eigenlijk maar heel kort als je steeds op facebook kijkt. Je reptielenbrein is hyperactief. Facebook maakt het reptielenbrein hyperactief en verzwakt je normale aandacht.Afbeeldingsresultaat voor reptielenbrein

Een detox weekje

Ze heeft meegedaan aan het experiment “een week lang zonder  social media, een detox week”.  Het plan is bedacht en in gang gezet  door een docent die zich zorgen maakt over het gebruik van social media door zijn leerlingen. Hij bemerkte de verstoorde aandacht voor de lesstof en zag dat de leerlingen totaal in beslag werden genomen door facebook. De digitale detox week is een succes geworden.

Zijn boek heet kleine filosofie van de digitale onthouding. Afbeeldingsresultaat voor kleine filosofie van de digitale onthouding

Vanwege het geslaagde experiment en de publicatie van zijn  boek zit hij aan tafel bij DWDD. Het meisje is ook te gast. Ze vertelt haar verhaal helder en duidelijk. Een bekentenis , bekeken door duizenden mensen. “Ik was in het begin heel bang dat ik er niet meer bij zou horen, maar na een week was ik al een stuk rustiger. Ik weet nu dat ik zonder kan. Ik ben blij dat ik dit heb ontdekt.” https://pbs.twimg.com/media/DQmDeOMX0AAInh_.jpg

Social media en het reptielenbrein

Weten dat je een week lang zonder social media kunt, en dat je dan rustiger wordt.  Ik ben diep onder de indruk van deze bekentenis. Ik ben 60 jaar. Een heel groot deel van mijn leven heeft zich zonder Facebook afgespeeld.  Wij speelden op straat, belden heel soms naar elkaar, en ’s avonds thuis was thuis, uit het zicht van vrienden. Het wachten was op de dag  die daarna kwam, en het weerzien op het schoolplein.

Ik ben sinds kort op facebook, omdat ik bij wil blijven en de media wil kennen waar zoveel mensen zich op bewegen.  Twitteren  heb ik ook gedaan maar nu losgelaten. Zorgt voor teveel onrust.  Voor LinkedIn heb ik mijn stinkende  best gedaan om veel volgers te krijgen. Dat imponeert  mij ook . Mijn reptielenbrein is voortdurend actief. En ik heb het niet in de gaten. Aandacht en facebook en het reptielenbrein versterken elkaar op een manier die eerder niet is voorgekomen.

Een zwak voor Facebook

Ik krijg een zwak voor facebook, sinds ik de serie The Keepers heb gezien.  The keepers gaat  over de zoektocht naar de moordenaar van sister Cathy. Die zoektocht brengt ook het verregaande seksueel misbruik van leerlingen op het instituut , waar sister Cathy werkte, aan het licht. Afbeeldingsresultaat voor the keepers

Twee oud-studenten starten een besloten facebook pagina omdat ze in contact willen komen met mede studenten uit die tijd. Ze zijn op zoek naar meer informatie over de tot dan toe onopgeloste moord op de geliefde non. Ze krijgen meer informatie dan ze hadden durven hopen. De pagina brengt slachtoffers van seksueel geweld met elkaar in contact, heelt verscheurde relaties, heelt oude wonden, geeft verstomde gesprekken weer de ruimte, bundelt de krachten. Hoe goed is dat niet. De serie breekt bij mij een lans voor dit medium. Aandacht en facebook gaan hier goed samen. Aandacht voor een belast verleden, aandacht voor onrecht, aandacht en ruimte voor slachtoffers, hun wonden en hun woede. Hulde.

Facebook en mijn zelfbeeld

Inmiddels zit ik regelmatig  op Facebook. Het medium nodigt mij uit om een bericht te posten of een bericht te liken. Ik heb zo mijn voorkeuren. Natuur is een favoriet en de posts van Vroege Vogels zie ik iedere dag langs komen.  Op de pagina’s van mij en mijn vakgenoten is het een druk verkeer over alles wat het vak behelst. Aankondigingen van evenementen, indrukwekkende posts, er komt op een dag heel wat langs. Als ik niet oppas, dan ben ik er zo een uur mee zoet!  Ik moet mijn verblijf op facebook in de gaten houden. Ook merk ik dat toch wel reikhalzend uitzie naar likes, wanneer ik zelf iets heb gepost. Op een of andere manier wil ik graag dat het gelezen wordt, en bovenal dat mijn post een paar keer geliked worden. Daarom check ik regelmatig het wereldbolletje op meldingen. De likes strelen en een tekstje bij een post streelt nog meer.

Gevangen in een wereld van likes, verre van mindful.

Maar het streelt niet alleen, het jaagt ook iets aan. Ik wil meer likes en ik wil meer tekstjes. Een groeiende onrust maakt zich van mij meester. Want wat moet ik plaatsen? En wanneer? En hoe vaak? Zonder dat ik het in de gaten heb is mijn reptielenbrein actief. Ik ben op mijn hoede. Ik kijk en vergelijk en ik oordeel. Aandacht en facebook en het reptielenbrein, die combinatie houdt mindful aanwezig zijn op een afstand. Ik zit gevangen in een digitale wereld, waar andere mores gelden dan in mijn leven van alle dag op straat, thuis, in de supermarkt en met vriendinnen. Het doet mijn zelfbeeld niet goed. Ik zit gevangen in het reptielenbrein dat zich kronkelend en sissend beweegt in een digitale omgeving.

Afbeeldingsresultaat voor reptielenbrein

Reptielenbrein

Aandacht en facebook en het reptielenbrein, hoe beïnvloedt dat elkaar? Het reptielenbrein, het oudste deel van onze hersenen, maakt overuren bij het gebruik van  facebook. Dit deel van het brein denkt niet na, maar is vooral gericht op overleven. Het is een essentieel onderdeel van ons brein. Zonder reptielenbrein waren we er niet meer geweest. Zo simpel is het. Is er honger, dorst, veiligheid en onveiligheid? Het reptielenbrein  houdt het in de gaten en zal ons in beweging zetten om te overleven.  Om te overleven moet je ergens bij horen en dat is gaande bij aandacht en facebook en het reptielenbrein, je wilt erbij horen. Dat is een ongelooflijk belangrijke overlevingsstrategie. En omdat het in de digitale wereld zo snel gaat, zorgt het voor een hoop spanning om er bij te blijven horen.  En niet alleen snel, de digitale wereld is ook onmetelijk groot en het bedient zich ook van een totaal andere waarnemingsveld dan de wereld om ons heen. Digitale werelden zijn werelden van getypte woorden, foto’s en filmpjes met her en der gesproken woorden. Het reptielen rein wordt volkomen op het verkeerde spoor gezet. Daarom raken we zo gestrest van dit medium, het reptielenbrein maakt overuren.Afbeeldingsresultaat voor reptielenbrein

Aandacht en facebook en het reptielenbrein. En mindfulness dan?

Mindfulness is de kunst van bewust zijn, dit moment, zonder oordeel. Mindfulness nodigt ons uit om gewaar te zijn want door waar te nemen, te horen, te zien, te ruiken, te voelen, ervaren we dit moment ten volle. Dit moment is geen plat digitaal plaatje, het omvat zoveel meer. Door mindful aanwezig te zijn is het brein ook actief, en dan een ander deel dan het reptielenbrein. Het is namelijk het jongste deel van onze hersenen die getraind wordt door het beoefenen van mindfulness,  de neocortex. Het is het deel dat voor de verbinding zorgt tussen het limbisch systeem (het deel waar de emoties zetelen) en het reptielenbrein, dat overlevingssysteem. Juist die verbinding biedt jou en mij meer zicht op de werkelijkheid van dit moment, en zorgt voor meer rust in het reptielenbrein. Je helderheid neemt toe. Je hoorde al ergens bij. Je houdt tijd over. En je voelt een stuk prettiger en gelukkiger. Aandacht en facebook en het reptielenbrein, en laten we vooral mindfulness niet vergeten. In een volgende blog meer over de werking van de neo cortex en mindfulness.

Afbeeldingsresultaat voor mindfulness