Verlangen en hoe het is.

“Straks ben ik even alleen. Eindelijk rust! Ik weet al wat ik wil ga doen. Ik ga op de bank zitten en mijn boek uitlezen.”
 

De jonge vrouw vertelt het met een glimlach. Ze heeft drie jonge kinderen, een dochter van 3 en twee zoontjes van 6 maanden, een tweeling. Ik snap haar verlangen. Het leven om haar heen is erg druk en zij komt niet snel aan zichzelf toe te midden van de kinderschare. Gelukkig heeft ze veel hulp. Oma neemt de kinderschare mee voor een middag.
 

En dan is ze alleen. En dan blijkt ze helemaal niet rustig te kunnen zitten op de bak met haar boek. Ze is onrustig. Ze begint maar het huis schoon te maken. Nu ze daar mee bezig is vindt ze zichzelf stom. Nu heeft ze een keer tijd, en nu verprutst ze het. Waarom gaat ze nu niet gewoon lezen! Waarom heeft ze nu dat onrustige gevoel? Ze vindt het knap vervelend en behoorlijk onbevredigend.
 

“Dus je hebt een verlangen, en dat verlangen komt niet overeen met hoe het is”, zeg ik.
“En dat zorgt voor stress. Je verlangt iets anders, en je bent ontevreden over de huidige situatie. Het is net een wiskundige formule:  verlangen x afkeuren van hoe het nu is = stress. En als je dan ook nog eens die stress gaat veroordelen, dan zit je in een soort van dubbele loop van negatieve oordelen.”
 

Haar lach werkt bevrijdend.
“Precies zoals je het zegt, zo is het. Het is toch om gek van te worden!”
Ze schatert het nog eens uit.
“Dus eigenlijk nodig je me uit om de onrust te accepteren. Ik moet niet mezelf dwingen om ineens rustig en creatief te zijn. En acceptatie kan ik doen door de aandacht naar de adem te brengen en mijn adem te volgen. En bewust te zijn van de lichamelijke sensatie van de onrust. Dat ga ik een volgende keer proberen. Het voelt nu al een stuk beter.  Realistischer. Opgeruimder!”
 

Ik bedenk me ineens hoe opruimen, je opgeruimd voelen, accepteren hoe het is en daarmee loslaten van je verlangen, hoe die dingen met elkaar te maken hebben.  Accepteren hoe het is, en loslaten van je verlangen.  Een vaardigheid die een totaal andere invulling aan een dag kan geven. Ik  bedenk dat het misschien wel een totaal andere invulling aan een leven kan geven. Loslaten van oude gekoesterde verlangens geven onmetelijke nieuwe ruimtes.